De Canadese auteur George Melnyk (1985) onderscheidt in zijn boek The Search for Community. From Utopia to Co-operative Society vier grote tradities van coöperatief ondernemen.
De liberaal-democratische traditie
Deze traditie wordt in een continentaal-Europese context ook wel de sociaal-democratische traditie genoemd.
deze coöperaties zijn ingebed zijn in een markteconomie en trachten de economische, sociale en/of culturele behoeften van hun leden te vervullen;
meestal gaat het om unifunctionele coöperaties (bv. consumentencoöperaties, landbouwcoöperaties, kredietcoöperaties, ...);
het private eigendomsrecht wordt gerespecteerd;
voorbeelden: de meeste coöperaties in West-Europa.
De communistische traditie
deze traditie omvat coöperatieve en collectieve ondernemingsvormen die ontwikkeld werden in Marxistisch-Leninistische regimes;
de markt heeft hier een ondergeschikte rol: de staat domineert de productiemiddelen en de distributie;
private eigendom wordt getolereerd, maar is beperkt;
de ontwikkeling van de maatschappij primeert op individuele belangen
deze coöperaties zijn geïntegreerd in een planeconomie
voorbeelden: de kolchozen in de voormalige Sovjetunie, de communes in China, de ondernemingen in het voormalige Joegoslavië
De socialistische traditie
de coöperatie wordt beschouwt als een hulpmiddel om het socialistisch ideaal te bereiken;
toch zijn deze coöperaties geïntegreerd in een markteconomie
er is een minimale rol voor private eigendom
deze coöperaties zijn sterk gemeenschapsgericht qua structuur
ze zijn gewoonlijk multifunctioneel (benadrukken coöperatie in productie en consumptie)
voorbeelden: de Kibboets in Israel, de Ujamaa dorpen in Tanzania, de Mondragon-coöperatie in Baskenland
De communalistische traditie
deze coöperaties zijn gericht op collectieve productie en consumptie
ze leggen een sterke nadruk op gelijkheid (egalitarianism) en gemeenschappelijke eigendom
een zeer grote ledenbetrokkenheid is vereist
deze coöperaties opereren in grote mate geïsoleerd van de rest van de economie
er bestaan binnen deze traditie zowel religieuze als politiek-ideologische varianten
voorbeelden: katholieke kloosters en abdijen, protestantse utopische gemeenschappen, de tegenculturele communes in de jaren '60 en '70, de Matador Farm in Canada, de utopische gemeenschappen van Robert Owen en zijn volgelingen, ...
Indien u via e-mail op de hoogte wenst gehouden te worden van onze activiteiten, dan kan u zich hier registeren.